Damesteam

 Ik heb ooit een baan gehad, zo'n 5 jaar geleden waarin ik niet floreerde.

Ik was niet geschikt voor het werk. Ik kwam een aardig eindje, en voordat ik daadwerkelijk vertrok naar de volgende baan kwam het mooi goed. Maar de tijd daarvoor was bizar. Eigenlijk werd ik weggepest.

Ik werkte in de kinderopvang. Ons team bestond uit 1 man en 5 vrouwen. De mannelijke collega vertrok en toen begon het gelazer. 2 collega's namen samen het roer over, binnen vier weken vertrokken er 2 andere collega's en toen was ik aan de beurt. Ik heb nog nooit zoveel achterbaks gekonkel meegemaakt als toen, en ik was best wel wat gewend. Ik werd klem gezet, verloor bijna al mijn zelfvertrouwen en werd overgeplaatst naar een andere locatie. En dat werd mijn redding.

Ik moest daar hard werken want ja, de reputatie die ik had toen ik daar kwam was niet best. Maar toch ging het goed. Ik kreeg de kinderen rustig, ik kreeg de ruimte om mezelf te zijn. Ik kreeg kleine schopjes onder mijn billen waar ik wat mee kon. Ik kon weer lachen en creeeren.

Er was mij al verteld dat mijn contract niet verlengd zou worden. En toen vertelden mijn collega's dat ze naar de teamleidster waren gestapt en hadden gezegd dat ze wilden dat ik zou blijven. Dat ze wilden dat ik een nieuw contract zou krijgen. "Wil je blijven, Sylvia? Wij houden van jou, blijf bij ons". Het was geweldig om dat te horen.

Maar mijn besluit stond vast. Nooit meer in een team met alleen vrouwen. Ik had zo'n genoeg van de lelijke kant van vrouwen. Dat eeuwige "iets" wat kon blijven smeujen. Het humorloze..het gedoe. Vrouwengedoe.

Ongeveer een jaar geleden kwam ik een van de twee "wegpest" collega's tegen. In mijn vrije tijd nogalliefs, bij een workshop. Ik kreeg buikpijn, nee toch, toch niet hier! Ik stond op en liep naar haar toe. "Hoi", zei ik, "ben jij M?" Dat beaamde ze. "Nou", zei ik, "dan weet jij ook nog heel goed wie ik ben. Veel plezier vanmiddag"

Ze wenste mij ook veel plezier. Maar mijn middag was inene helemaal goed. Ik was op een prachtige manier voor mezelf opgekomen. Dat hadden we nog te goed, zij en ik.

En ik heb woord gehouden. Sindsdien heb ik in teams gewerkt met vrouwen en mannen. In allerlei leeftijden, lengtes, nationaliteiten en schoenmaten. Heel erg leuk en leerzaam. Mijn ding.